Barbara Sznytka

Panna z jeziora

Wynurzyła się postać z wody,
rusałka przecudnej urody.
Zielone, długie włosy miała,
rzewne pieśni śpiewała.
Uśmiechała się do drzew,
wiedziała co to nautury zew.
Przyrodę wokół chroniła,
gdy zwiędł kwiat łzy roniła.
W blasku księżyca tańczyła,
z wilkami w zgodzie żyła.
Spotykała Koszałka Opałka,
chętnie słuchała go rusałka.
Kochała wodę, zwierzęta, las,
dbać o to powinien każdy z nas.

© WierszykiDlaDzieci.pl | Kontakt